درد و دل آدم....

آدم:

نامت چیست؟

آدم

فرزند؟

من را نه مادری ،نه پدر،بنویس اول یتیم عالم خلقت

محل تولد؟

بهشت پاک

اینک محل سکونت؟

زمین خاک

آن چیست بر گرده نهاده ای؟

امانت است

قدت؟

روزی چنان بلند که همسایه خدا،اینک به قدر سایه بختم به روی خاک

اعضای خانواده؟

حوای خوب وپاک ،قابیل خشمناک،هابیل زیر خاک

روز تولدت؟

در روز جمعه ای،به گمانم روز عشق

رنگت؟

اینک فقط سیاه،از شرم گناه

چشمت؟

رنگی به رنگ بارش باران ،که ببارد از آسمان

وزنت؟

نه آنچنان سبک که پرم در هوای دوست،نه آنچنان وزین که نشینم براین زمین

جنست؟

نیمی مرا زخاک،نیم دگر خدا

شغلت؟

در کار کشت.امیدم به روی خاک

شاکی تو؟

خدا

نام وکیل؟

آن هم فقط خدا

جرمت؟

یک سیب از درخت وسوسه

تنها همین؟

همین

حکمت؟

تبعید در زمین

همدست در گناه؟

حوای آشنا

ترسیده ای؟

کمی

زچه؟

که شوم من اسیر خاک

آیا کسی به ملاقاتت آمده است؟

بلی

که؟

گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟

دیگر گلایه نه،ولی...

ولی که چه؟

حکمی چنین،آن هم به یک گناه؟!!

دلتنگ گشته ای؟

زیاد

برای که؟

تنها فقط خدا

آورده ای سند؟

بلی

چه؟

دو قطره اشک

داری تو ضامنی؟

بلی

چه کسی؟

تنها کسم خداست

درآخرین دفاع؟

می خوانمش چنانکه اجابت کند دعا

            

        رَب صلّ عَلی مُحمد وآل محمد وَ

                                                عَجّل فَرجَهُم

 

 

/ 0 نظر / 5 بازدید