فرقه مرجئه

فرقه مرجئه:

فرقه مرجئه به گروهی گفته می شود که بعد از شهادت علی (ع) وروی کارآمدن بنی امیه پیدا شده ،نه خوارج را قبول داشتند ونه عقاید شیعیان علی(ع) را.

کلمه مرجئه اسم فاعل از مصدر ارجاءمی باشد و کلمه ارجاء در کتب لغت به دو معنی آمده:

1-انجام دادن کاری پس از دیگری

2-امید داشتن به آینده

مرحوم طریحی در مجمع البحرین معنای اول را برای مرجئه انتخاب کرده و شاهد آن نیز آیه مبارکه:«وَآخَرُونَ مُرجَونَ لامرالله»:اینان امر خداوند را تأخیر می اندازد،ذکر کرده است (توبه،آیه 107)

علت تسمیه اینان به مرجئه:

اول اینکه این فرقه نیت و عقیده را اصل شمردند و گفتار و کردار را بی اهمیت دانستند.

دوم ،این فرقه معتقد بودند همان طور که عبادت با کفر سودی ندارد،گناه کردن هم چیزی از ایمان نمی کاهد!

مرحوم طریحی در همان کتاب مذکور علت اینکه اینان را مرجئه گفته اند این است که اینان قول را مقدم بر عمل و عمل را مؤخر می دانستند ونیز آنان معتقد بودند که حکم اهل گناهان کبیره تا روز قیامت به تأخیر می افتد.

سوم،نوبختی کلمه ارجاء را به معنای امیدوار بودن گرفته اند،زیرا این فرقه اهل کبائر را با ادای شهادتین از مزیت ایمان نومید نمی ساختند وآنان را کافر نمی شمردند وبرای همه امید آمرزش داشتند!

با خوارج مخالف بودند زیرا خوارج معتقد بودند که مسلمانان با ارتکاب گناه کبیره کافر می شوند ولی اینان معتقد بودند که مسلمان با ارتکاب گناه کبیره از اسلام خارج نمی شود!!با معتزله مخالف بودند زیرا معتزله واز آن جمله واصل بن عطا معتقد بودند که مرتکب گناه کبیره نه مؤمن و نه کافر است!

در تواریخ معتبر آمده است که حجاج بن یوسف از فرقه مرجئه حمایت می کرد،حتی پست های حساس مملکتی را به صاحبان این عقیده واگذار می کرد.

این مکتب اعتقادی برای امویان که از ارتکاب معاصی بزرگ پرهیز نداشتند پناهگاه خوبی بود به این جهت امویان از این فرقه پشتیبانی  می کردند.

اینان در مسأله امامت و نبوت و پاداش مرتکبین گناهان کبیره ،عقائد انحرافی دارند تا آنجا که آنان را به مرز کفر میرساند، بعلاوه این عقائد با فلسفه برانگیختن انبیا و بعثت پیامبران ومعنای واقعی عبادت هرگز سازگاری ندارد.

 

 

/ 0 نظر / 6 بازدید